Zorgen over Italië en over harde Brexit

Vacature promotie

50PLUS maakt zich zorgen over Italië en over de Brexit. 50PLUS wil weten op welke datum het onvermijdelijk is dat er een zogenoemde ‘harde Brexit’ komt.

50PLUS wil weten op welke datum het onvermijdelijk is dat er een zogenoemde harde Brexit komt. Daarbij verlaat het Verenigd Koninkrijk de Europese Unie zonder afspraken over de toekomstige relatie. “We vinden het belangrijk daarover duidelijkheid te hebben”, zei Martin van Rooijen. “Voor de Nederlandse burgers in het Verenigd Koninkrijk en voor alle Nederlandse bedrijven en organisaties die de gevolgen van een harde Brexit gaan ondervinden!

Migratiebeleid

Er werd ook gesproken over het migratiebeleid. “50PLUS ondersteunt volop de oproep om de inzet om te komen tot brede partnerschappen met Afrikaanse landen om zo bij de bron te werken aan het tegengaan van groeiende migratiestromen”, zei Martin van Rooijen tegen minister-president Rutte. “50PLUS heeft al eerder gepleit voor een Marshallplan voor Afrika.”

Nederland is de klos!

Kamerlid Martin van Rooijen gaf ook een waarschuwing mee: “Nederland moet oppassen! Sommige EU-lidstaten willen een ‘free ride’ naar een federale begroting die hen elke tien jaar een keer uit de brand helpt, zoals ze dat vroeger deden met devaluatie. Daar zal echt een stokje voor gestoken moeten worden!” 50PLUS vindt ook dat het euro-depositogarantiestelsel voorlopig in de ijskast moet. Want Italië lapt de begrotingsregels aan de laars. Italië wordt de achilleshiel van de euro. Het kabinet moet niet zeggen dat het primair een zaak van Italië zelf is en van het  toezicht  door de Europese Commissie. Dat toezicht is een wassen neus! Nederland loopt de risico’s van Italië. Wij zijn dan de klos!” •

Lees de volledige inbreng van Martin van Rooijen in het debat met minister-president Rutte ter voorbereiding van de Europese top 17 en 18 oktober a.s.:
 
“Als het om de Brexit gaat wisselen optimisme en pessimisme elkaar in een steeds hoger tempo af. Volgens de laatste berichten wil EU-onderhandelaar Barnier nog enkele weken om tot een definitief akkoord te komen. Verder zou premier May vanavond weer met een nieuw voorstel komen, waarbij het Verenigd Koninkrijk nog een tijdje binnen de douane-unie zou blijven. Voorzitter Donald Tusk van de Europese Raad schrijft in zijn uitnodiging voor de bijeenkomst dat een harde Brexit dichterbij lijkt dan ooit.  Maar ook al zou er toch heel snel in Brussel een akkoord komen, dan is het maar afwachten wat er in Londen mee gebeurt.

Kortom: er valt geen peil op te trekken, maar natuurlijk weet de minister-president wat de stand van zaken is. Dat horen wij dan ook heel graag van hem. Hoe groot acht hij op basis van de huidige stand van zaken de kans op een besluitvormende extra Europese ministerraad in november? En zo niet: wat is dan het scenario. Wat is nu precies het uur U, waarop het duidelijk zal zijn dat aan een harde Brexit niet te ontkomen is?

50PLUs vindt het belangrijk daarover duidelijkheid te hebben. Niet voor 50PLUS zelf, maar voor de Nederlandse burgers in het Verenigd Koninkrijk en voor alle Nederlandse bedrijven en organisaties die de gevolgen van een harde Brexit gaan ondervinden.

Over het migratiebeleid kan ik kort zijn. Er is een volledig gebrek aan voortgang op een aantal cruciale onderdelen van het migratiebeleid. Waar liggen nu de grootste knelpunten om tot snelle en werkbare afspraken te komen, zo vraag ik de minister-president? Heeft hij zelf voorstellen om uit de impasse te komen?

50PLUs ondersteunt volop de oproep om de inzet om te komen tot brede partnerschappen met Afrikaanse landen om zo bij de bron te werken aan het tegengaan van groeiende migratiestromen. 50PLUS heeft al eerder gepleit voor een Marshallplan voor Afrika. Hoe schat de premier de snelheid van dat proces in. Komt dat wel van de grond, of lijkt het net zo kansloos als het realiseren van de plannen voor ontschepings- en opvanglocaties? 

Ander punt op de agenda is de toekomst van de EMU, de Economische en Monetaire Unie (EMU). Nu de ECB zijn opkoopprogramma eindelijk aan het terugschroeven is, zien we de eerste haarscheurtjes al tevoorschijn komen. De sterke schakels geven nog geen krimp, want Nederlandse en Duitse staatsobligaties zijn “safe haven assets” maar de zwakkere schakels zien hun rentes al flink oplopen. Ik hoef niemand neem ik aan uit te leggen dat de euroketting slechts zo sterk is als de zwakste schakel. Alle pogingen om in de tussentijd in alle rust te praten over verdere integratie en delen van risico’s, vinden nu plaats tegen die achtergrond. De routekaarten en voorliggende plannen bieden geen oplossing nu het speelkwartier op de financiële markten voorbij is. Eerst moet er risicobeperking komen.

Wat is de zin van nieuwe vergaande afspraken over het depositogarantiestelsel, over een begrotingscapaciteit voor de eurozone, over een Euro-minister van Financiën, over prudentiële behandeling van staatsobligaties, over garant staan voor bankensectoren in andere lidstaten, terwijl de stabiliteit nu juist wordt bedreigd door het niet nakomen van oude afspraken. Wat die staatsobligaties betreft:  herinnert de premier zich mijn unaniem aangenomen motie daarover  van een halfjaar geleden? Ik hoop uit de grond van mijn hart en in het belang van alle Europeanen, dat hier snel een ambitieus raamwerk voor wordt gecreëerd. Maar nu de ECB zich terugtrekt, lijkt de window of opportunity zich eerder te sluiten dan te openen.

Ik vraag de minister ook heel specifiek naar de marktgevolgen van een prudentiële behandeling van staatsobligaties als we er morgen mee zouden beginnen? Wat gebeurt er met de waarde van laten we zeggen Italiaanse staatsobligaties, als we komen tot zo’n prudentiële behandeling? Klopt het dat dit betekent dat de waarde van sommige obligaties zal dalen en dat financiële instellingen meer reserves moeten aanhouden op hun portefeuille? En is de minister met mij eens dat de omstandigheden om zoiets enorms te regelen, voorlopig niet meer zo goed zullen worden, als ze de afgelopen 3, 4 jaar geweest zijn? Met andere woorden: de zo vurig gewenste en noodzakelijke prudentiële behandeling van staatsobligaties is misschien niet meer te regelen onder de huidige omstandigheden, tenzij wij Italië zelf van de afgrond afduwen. Graag een reactie op dit specifieke punt.

Voorzitter, Nederland moet oppassen. Sommige EU-lidstaten willen een ‘free ride’ naar een federale begroting die hen elke 10 jaar een keer uit de brand helpt, zoals ze dat vroeger deden met devaluatie. Daar zal echt een stokje voor gestoken moeten worden.

50PLUS vindt dat het euro-depositogarantiestelsel voorlopig in de ijskast moet. Want Italië lapt de begrotingsregels aan de laars. Italië wordt de achilleshiel van de euro. Het kabinet moet niet zeggen dat het primair een zaak van Italië zelf is en van het  toezicht  door de Europese Commissie. Dat toezicht is een wassen neus! Nederland loopt de risico’s van Italië. Wij zijn dan de klos!””

© 17 oktober 2018


Titel: Zorgen over Italië en over harde Brexit
Datum: 2018-10-17 08:11:30
Je kunt dit artikel ook bij de bron bekijken.


Online projecten en diensten