Overheid moet ouderen aannemen

Ouderen ervaren discriminatie op de arbeidsmarkt. “Leeftijd blokkeert het recht op arbeid. De overheid moet zelf het goede voorbeeld geven door ouderen aan te nemen”, vindt Kamerlid Corrie van Brenk van 50PLUS.

Effectieve bestrijding van arbeidsmarktdiscriminatie heeft de aandacht van het kabinet, maar moet qua doelstellingen concreter en meer afrekenbaar. “De plannen staan vol met lonkende vergezichten, wegwijzers, zelfinspectie-tools, handreikingen, onderzoeken, campagnes, best practices, checklists, inspiratiebijeenkomsten en het voornemen om dit alles ‘te monitoren en te evalueren’”, zei Corrie van Brenk. “Maar de grote vraag blijft: hoe en met welk concreet doel voor ogen? 50PLUS mist een gevoel van urgentie in uitwerking en uitvoering.”

Strafbaarstelling

50PLUS vindt dat er meer effectieve sancties op arbeidsmarktdiscriminatie moeten komen. “De overheid moet zelf het goede voorbeeld geven door ouderen aan te nemen”, zei het Kamerlid. De tijd lijkt gekomen om over te gaan tot strafbaarstelling van leeftijdsdiscriminatie, stelde Corrie van Brenk. “Leeftijd is nagenoeg allesbepalend voor aannamebeleid. Leeftijd blokkeert het recht op arbeid. Hoeveel méér heeft dit kabinet nog nodig om leeftijdsdiscriminatie strafbaar te stellen?” •

De inbreng van Kamerlid Corrie van Brenk bij het debat over Arbeidsmarktdiscriminatie:

“Met name mensen met een migratieachtergrond en ouderen, maar óók andere groepen, zoals zwangeren en vrouwen met jonge kinderen ervaren discriminatie op de arbeidsmarkt.

Komt het nieuwe Actieplan (2018-2021) tot een effectieve aanpak van dit grote maatschappelijke probleem? 50PLUS heeft waardering voor de intenties en probleemanalyse van het kabinet, maar twijfelt aan de effectiviteit van de plannen die er nu liggen.

Wij hebben een ‘dubbel gevoel’, kijkend naar Actieplan en Implementatieplan. Het kabinet is zich enerzijds bewust van arbeidsmarktdiscriminatie als ernstig maatschappelijk probleem, maar anderzijds wordt dat niet genoeg vertaald in heldere actiepunten, doelen en een tijdpad daarnaartoe.

Actieplan en Implementatieplan staan vol van lonkende vergezichten, van wegwijzers, zelfinspectie-tools, handreikingen, onderzoeken, campagnes, best practices, checklists, inspiratiebijeenkomsten, en het voornemen om dit alles ‘te monitoren en te evalueren’.

De grote vraag blijft: hoe en met welk concreet doel voor ogen? Een gevoel van urgentie in uitwerking en uitvoering missen wij. Als voorbeeld slechts  één zin uit het implementatieplan:

(Er wordt ingezet op) ‘goede, positieve voorbeelden, het uitdragen en versterken van de sociale norm en het bieden van voldoende handelingsperspectief om organisaties te activeren om aan de slag te gaan met diversiteit’.

Sorry. Ik krijg echt jeuk van dit soort formuleringen. Actieplan en het Implementatieplan staan er vol mee.

Een actieplan zonder tastbare, concrete doelstellingen is gedoemd te verzanden. 50PLUS vraagt samen met het College voor de Rechten van de Mens helderheid: formuleer nou per deelonderwerp concrete, meetbare doelstellingen; geef aan hoe die maatregelen bijdragen aan de doelstellingen en maak duidelijk hoe en wanneer maatregelen worden geëvalueerd.

Versterking van de rol van de Inspectie SZW is essentieel. Het kabinet ziet dat in. Handhaving van bestaande wet- en regelgeving verdient prioriteit. De Inspectie gaat als het aan de staatssecretaris ligt vooral kijken of bedrijven beleid voeren tegen discriminatie en of er een goed ingericht klachtenmechanisme is. Nuttig, zeker, maar echt niet voldoende. 50PLUS wil niet alleen meldingen maar actieve opsporing van arbeidsmarktdiscriminatie, inspecteer méér op daadwerkelijk gedrag! Maak intensief gebruik van ‘mystery guests’ en ‘mystery calls’. Daar kan sterke preventieve werking vanuit gaan.

Voorzitter, kijkend naar de bijna onuitroeibare leeftijdsdiscriminatie: wordt het niet tijd om strafrechtelijke aanpak mogelijk te maken? Wij hebben recent nog het verontrustende onderzoek van professor Joop Schippers gezien: werkgevers houden liever een vacature dan dat ze een 50-plusser aannemen. Leeftijd is nagenoeg allesbepalend voor aannamebeleid. Leeftijd blokkeert het recht op arbeid. Hoeveel méér heeft dit kabinet nog nodig om leeftijdsdiscriminatie strafbaar te stellen? Graag een beschouwing.

De overheid, die de afgelopen jaren procentueel minder vijftigplussers in dienst heeft genomen, draagt hier óók zelf aan bij! Hoe gaat de staatssecretaris zich sterk maken voor een evenwichtig aannamebeleid. Waarbij ook 50-plussers  procentueel gezien een eerlijke kans krijgen om bij de overheid in dienst te komen en te blijven?

Is de staatssecretaris verder bereid meer maatregelen te nemen ten aanzien van werkgevers, die gericht zijn op het vergroten van (juridische) kennis over leeftijdsdiscriminatie en op het daadwerkelijk tegengaan van deze vorm van discriminatie? Daarvan zien wij maar weinig terug in Actie- en Implementatieplan.

Voorzitter tot slot, 50PLUS wil in dit overleg opnieuw een lans breken voor de noodzaak om te komen tot gelijke beloning van vrouwen en mannen. Wat de verklaring voor bestaande verschillen ook moge zijn: er moet een einde aan komen. Ook hier is een versterking van de rol van de Inspectie SZW op zijn plaats! Wat gaat dit kabinet in afwachting van het Initiatiefwetsvoorstel Gelijke Beloning van Vrouwen en Mannen doen? ‘Delen van goede praktijken met bedrijven’ is natuurlijk mooi. Niks mis mee. Maar wat gaat er gebeuren om beloningsverschillen – om te beginnen bij de overheid zelf – tot nul te reduceren?”

© 12 december 2018


Titel: Overheid moet ouderen aannemen
Datum: 2018-12-12 13:41:22
Je kunt dit artikel ook bij de bron bekijken.